Yeniden Yazmak

Bu akşam aniden bir zamanlar yazdığım bir blogum olduğu aklıma geldi. Açıp 20 yaşındaki Gizem'i okurken, hem çok değiştiğimi hem de hiç değişmediğimi görmek beni şaşırttı. Okumaya, yazmaya, öğrenmeye olan merakım hiç bitmedi. İlgi alanlarım da çoğunlukla değişmedi. Ekonomik özgürlük ile gelen seyahat tutkum, o zamanlar hiç yoktu. 

2009 yılındaki Gizem hiç uçağa binmemiş, hiç yurtdışına gitmemişti. Kendi kararlarımı alabilme konusunda pek yetersizdi. Dürtüseldi, farkındalık kelimesini belki de hiç kullanmamıştı bile. 20 yaşındaki Gizem'i kocaman kucaklıyorum. Onun sayesinde şimdiki Gizem oldum. 

32 yaşındaki Gizem, 20 yaşının fiziksel sağlığına sahip değil. Ama farkındalığı yüksek, ne istediğini bildiği kadar ne istemediğini de biliyor. Keşkeleri var, ama "iyi ki"leri çok daha fazla. En büyük "iyi ki" si  içinde hep yanıp duran enerjisi. Denemekten, yanılmaktan, tanımaktan, öğrenmekten, eğlenmekten asla bıkmayan "hep yaşın 19" dedirten enerjisini Gizem çok seviyor. Hala müziksiz bir hayat düşünemiyor ve kendi kendine dans ettiği, şarkı söylediği anlar en eşsiz anları. 

Söyleyecek çok şeyim var. Şimdilik bu kadar. Yeniden hoş geldim.